Kerstgedachte: Adopteer een leuk hondje...

Het kan dus ook gelukkig anders, al klinkt het helemaal nergens naar...


(click on image)

Omdat de oude printer (HP 930C) niet meer helemaal lekker zijn ding deed, werd het tijd voor een nieuwe. Ook omdat we een fantastische afdruk wilden maken voor op de kerstkaarten. Die afbeelding volgt later volgende week op xoox, maar eerst willen we er onze familie mee verrassen. Eenmaal in de stad kom je dan eindelijk een home cinema set tegen zónder zo'n draaiknop aan de voorzijde. De DAV SB-100 lijkt het ons allemaal te kunnen bieden, en we kregen er nog extra korting op ook! De reviews zijn gelukkig ook heel fijn voor dit apparaat.

"Laat je ballen zien..."



Leuke aktie van Aad Meijer
om je boom te exhibitioneren
op internet. Ik ga er zeker ook
mijn kerstboom vandaag nog
toevoegen aan zijn showroom.

Wie volgt?

Nou, ik kweenie hoor... Je kan maar ergens trots op zijn!

Het zal je gebeuren: je krijgt een bekeuring omdat je achterlicht niet brandt. Je denkt, mij krijgen ze niet, en je geeft een valse naam op (Gijs). Komt een vriend van je langsrijden die roept: "Zo Pieter, dat is balen!". Voor de 15-jarige Pieter uit Leusden betekende het opgeven van de valse naam dat zijn bekeuring van 7,50 euro voor het defecte fietslampje verhoogd werd met 55 euro voor jokken. (via)

Surfer doodgebeten door witte haaien

"Gevaarlijk, dat internetten..."

Twee Amerikaanse tweelingzussen zijn woensdag beiden bevallen van een twee- ling. De tweelingen (jongens) werden een uur na elkaar geboren in een Ameri- kaans ziekenhuis. De 21-jarige Ashlee Spinks uit Indianapolis en Andrea Springer uit Conyers (Georgia) zijn de gelukkigen. Toen de vrouwen zes maanden zwanger waren, ontdekten ze dat ze allebei in verwachting waren van twee jongens. Bron: Nu.nl.

Tuurlijk, dat kan er ook nog wel bij; die mensen die met hun kerstdoos deze dagen het openbaar vervoer terroriseren. Gisteren zag ik ze weer lopen, van die mensen die vol trots over het perron paraderen met hun X(mas)Box alsof ze het hele jaar juist daarvoor zo hard hebben gewerkt: de kartonnen beloning van de baas. Dan loopt er zo'n man met een grote unielever-doos onder zijn arm, schichtig om zich heen kijkend, zoekend naar mogelijke concurrenten met een nog grotere verpakking. Hij had gewonnen, want de kerstgift van een ander bedrijf was een stuk kleiner. Dan komt hij thuis en trots toont hij zijn trofee aan vrouw en koters, alsof hij een podiumplaats op de olympische spelen heeft weten te bedingen. Aansluitend natuurlijk het gesprek over de toch wat tegenvallende inhoud, maar ach, zo gaat dat al jaren. Nee, ik heb er de schurft aan, die overtreffende trap en het de- monstratieve rondlopen met je doos. Ik gun iedereen zijn beloning, maar ik wil wel gewoon kunnen zitten in de trein, ja!! Maar misschien moet ik hand in eigen boezem steken door te bekennen dat ik al jaren tevreden word geacht te zijn met een flesje wijn en een kadobon...

Niet te snel oordelen, als je maar gelukkig bent, toch?


(klik op de afbeelding voor meer shocking materiaal)