Vandaag lekker wezen zwemmen met de kids. Ook al ben ik dan bijna 34, het leukst vind ik toch nog steeds de glijbaan. Alleen je wordt er wel moe van, we liggen nu dan ook bij te komen op de bank. En weet je wat ik nu het ergste vind; het omkleden in de altijd te krappe kleedhokjes

Overigens is de foto niet helemaal representatief, we zwommen nl niet tussen de badmutsen en oude van dagen maar het was de enige foto die ik van dit bad kon vinden.

Al eerder beweerde ik geen vreemde vrienden te hebben. Maar wij hebben trouwens ook helemaal geen vreemde kinderen!!!


Onze oudste ként het carnavalsfeest niet eens, maar hij zou er niet hebben misstaan, danwel zijn opgevallen tussen alle andere malloten.

Als motoragent is hij echter minder geloofwaardig in deze outfit...

Een rustig weekend voor de boeg, aangezien alle kids, behalve natuurlijk onze Rik, bij de andere ouder verblijven. Vanmiddag bezoek, morgen twee keer bezoek, kortom, de beschuit met muisjes en de koffie zullen weer volop de revue passeren. Niet te vergeten zal ook Rik de nodige omar- mingen moeten doorstaan. Terwijl wij dat op een rustig tempo laten gebeuren dit weekend, zal er vanaf maandag een heus Koffie offensief begonnen worden door AH versus DE. Zolang de consument er beter van wordt slaan ze mekaar de kop maar in!

Sneeuwpop
Nu de sneeuw lekker plakt en de "sneeuwballen-gooi & inzeep-fase" achter de rug zijn, kwamen de heren op het briljante idee om een sneeuw- pop met flaporen te maken.

Ze hebben in ieder geval hun uiterste best gedaan. Hieronder de makers van deze culturele uitspatting.

Heerlijk als er weer eens met de slee gespeeld kan worden...



Het moet wel meteen, want de dooi maakt de mooie laag sneeuw al snel tot een vieze, natte pap. Ze zullen wel niet meer helemaal droog thuis komen straks...

Wat is het toch mooi, die glimmende oogjes die de wereld verkennen...

Sinds mijn ouders afgelopen zondag op bezoek waren, draait het hier thuis voornamelijk om olifanten. Van hun reis naar Sri Lanka hadden ze wat kado's voor ons en de kids meegebracht. Zo kre- gen we o.a. een mooie houten olifant en een schaal van prachtig houtsnijwerk. De kinderen liepen de rest van de dag in hun "oli- fanten t-shirts" met hun Chinese eetstokjes door het huis. Ook op maandag en zelfs vandaag moeten die shirts zo nodig over de kleren heen gedragen worden. Vandaag mochten we nog een kado uitpakken en dat was een heel erg leuke "Ark van Noah" van stof, met stoffen dieren en klitteband om alles mee te be- vestigen. Een super-kado voor kleine Rik! Toen één van de kids dit speelvoorwerp moest uit- proberen haalde hij er als eerste met een luide, enthousiaste kreet (je raadt het al) een olifant uit!! Het zal hier nog wel een poosje het thema van de dag blijven: Olifanten.

Even gekeken in het kraam- boek vanmorgen. Kijken wat er over Rik wordt geschre- ven. Dan staat er de vraag: Levend geboren...? Hier ontgaat mij iets geloof ik.

Vandaag heb ik onze twee poezen afgeleverd bij het dierenasiel. Ik had al maanden geen lol meer van ze omdat ze onze nieuwe bank kapot krabten en intussen dermate arrogant begonnen te worden dat ze zich niet meer lieten wegsturen als ze bijvoorbeeld op onze plek op de bank lagen te slapen. Alleen nog met geweld waren ze te verwijderen. Toen Rik thuis kwam en mijn vrouw kattepies in het wiegje constateerde was voor mij de maat vol. Op een gegeven moment weegt de lol van de kat niet meer op tegen de overlast, vandaar mijn acute besluit: directe uithuiszetting! Via connecties bij een asiel kon ik de poezen in goede handen achterlaten. Oké, het kost een paar euri, maar dan is het ook rustig in huis. Zo ligt op dit moment héél demonstratief de gehakt te ontdooien op het aanrecht. Heerlijk dat dit soort dingen gewoon weer kunnen!! Ik hou van katten & poezen, maar er zijn grenzen.

Gisteren de thuiskomst, vannacht de eerste nacht. Dat ging prima, Rik kwam rond 2:30 uur en opnieuw om 6:00 uur. Omdat hij goed aan de borst wilde, bleef hij lekker bij ons in bed lig- gen. We hebben eigenlijk nog best goed kun- nen slapen. Ook de kraamhulp was gisteren al snel paraat. Vanmorgen echter stond er een andere dame voor onze deur, om 08:00 uur: ding-dong!! Het lukt ons steeds beter om een aantal dagelijkse dingen uit handen te geven aan de kraamhulp. Met zo'n groot gezin ben je blijkbaar gewend om alles zelf aan te pakken.