Welkom op XOOX.NL

Het was een hot item op een aantal weblogs, wat was je allereerst gekochte single? Ik wou er eigenlijk niet aan meedoen omdat ik mijn woordje al bij Tante Neel had gedaan maar toch bleef het onderwerp door mijn hoofd spoken. Ik heb besloten om er nu ook maar over te schrijven en dus mee te doen aan het Log Shoppen.

Toen ik ongeveer zo'n 30 singles had wilde ik ze gan organiseren. Ik heb toen op elk single-tje een nummertje gezet. Dit hield ik vol totdat ik er zo'n 100 had maar kwam er toen pas achter dat dat helemaal niet zo handig was (je zoekt je een ongeluk), vanaf toen heb ik ze op alfabetische volgorde in mijn platenbakken gezet en heb ze tot op de dag van vandaag nog zo geordend staan. Ik draai ze niet meer en kijk er ook nauwelijks meer tussen.

Toch doe ik dat, zoals nu, af en toe nog wel eens. En dan merk je dat er bij die aanblik van die hoesjes altijd weer bepaalde herinneringen boven. Oh ja, 'toen ik die kocht stonden we daar en daar met de Drive-in Show' of dat je nog precies weet in welke winkel je die plaat hebt gekocht enz.

Ik zat mezelf eens te bedenken wat nu mijn eerst gekochte was en dat moet Jean Michel Jarre zijn met Equinoxe pt5, ook dacht ik dat Fay Lovsky met Automatic Pilot wel eens de eerste kon zijn geweest. Vanavond kwamen Stars on 45 met Stars on 45, de Kinks met Lola en Kiss met Sure know something ook weer in mijn gedachten. Ik heb ze erbij gepakt en als ik naar de nummertjes kijk dan moet de volgorde van nummering ook de volgorde van aanschaffen zijn (dat had ik overigens niet verwacht):

1. Jean Michel Jarre - Equinoxe pt5 (1979)
2. Kiss - Sure know something (1979)
3. Stars on 45 - Stars on 45 (1981)
4. The Kinks - Lola (live, 1980)
5. Fay Lovsky - Automatic Pilot (1982)

Ik vraag me trouwens af wat er met dat hoesje van Stars on 45 is gebeurd. Die is origineel zwart. Ik kan zien dat ik er druk mee aan het knippen en plakken ben geweest maar dat heb ik vast niet gedaan omdat ik wit veel mooier vind dan zwart. Ik weet het echt niet meer....

Toch vreemd dat mijn kinderen hier waarschijnlijk nooit meer wat mee zullen doen. Tenzij 1 van hen vinyl verzamelaar wordt, het zou zomaar kunnen

Verder had Whot het in zijn log nog over die dunne (als papier) vinyl plaatjes die vaak als promotie materiaal dienden. Daar heb ik er ook nog een paar van gehad, 1 die ik uit mijn kindertijd nog goed kan herinneren was die van Chocomel, een geel singletje was dat. Als je die opzette hoorde je de reclamemuziek van Chocomel. Ad Visser sprak het ding in en zijn eerste zinnen waren: "Awel awel awel, dat was weer een swingend nummer van Chocomel, je kent het vast wel van de televisie en volgens mij heb je ook behoorlijk meegebruld. Nou da's dan ook precies de bedoeling want als je nu........." Ongelooflijk dat ik dat na 25 jaar nog steeds weet :D

Ondertussen heb ik die Flexi-discs niet meer, ik heb er nog 1. Die kreeg je in 1983 bij de Union of the Snake van Duran Duran. Hierop staan fragmenten van ander nummers van hen: 'Girls on Film', 'Rio', 'Hungry like the wolf', 'Save a prayer' en 'The Chauffeur'. Nou vraag ik me af: "Is dit echt wel zo'n uniek exemplaar of heeft iedereen die?" aangezien deze er volgens de hoes maar tijdelijk bijzat?

Het nieuwe toverwoord in de schoonmaak middelen industrie:

En? Is jouw was er al schoner van geworden?

Het was ongeveer 12 augustus 1993, we kregen de nieuwe Veronica gids in de bus. Toen ik hem las viel mijn oog gelijk op de pagina waar van Inkel op afgebeeld stond. Het was een prijsvraag waarmee je een reisje kon winnen naar de MTV Video Music Awards in Los Angeles. Dat leek me wel wat. Nadat de week waarvoor die gids bestemd was, voorbij was, nam ik hem mee naar mijn slaapkamer, ik woonde nog bij mijn ouders thuis.

Die weken had ik vakantie van school en had een vakantiebaantje bij de TPG (toen nog PTT post). Daarvoor werkte ik de ene week overdag en mocht ik rondscheuren in zo'n rood auto-tje om brievenbussen te legen en pakketjes te bezorgen. De andere week moest ik 's nachts werken om post te sorteren. Het was helemaal geen onaardige baan als vakantiewerk en betaalde best OK.

Ik geloof dat het Michiel was die mij er een aantal weken later nog een keer aan herinnerde, ik was het nl alweer vergeten. Ik keek het toen na en zag dat ik nog 2 dagen de tijd had. De inzending moest uiterlijk 24 augustus binnen zijn.

Ik ging achter mijn XT computertje zitten om een briefje te maken met daarop de antwoorden, er was nog 1 probleem: er moest ook nog een platgeslagen dop van een Pepsi flesje bij. Ik ben helemaal geen cola drinker en bedacht me dat ik er dan maar 1 moest kopen en de cola weggooien. Die nacht, tijdens de pauze van mijn nightshift, zie ik stomtoevallig een dopje op de grond liggen en, jawel, het was een Pepsi-dopje Deze heb ik meegenomen naar huis, platgeslagen en met de brief in een envelop gestopt die ik gelijk weer bij mijn toenmalige werkgever heb ingeleverd.

De volgende dag om een uur of 10 schrik ik wakker van de telefoon. Ik lag er nog maar net in, na zo'n nachtdienst lag ik altijd pas om 8 uur op bed. Ondanks dat ik half sliep wist ik dat mijn ouders er niet waren, ik moest de telefoon dus oppakken. Aan de andere kant van de lijn een mevrouw die ik niet kende, ze had goed nieuws voor me: ik was nl. de winnaar geworden van de Veronica/MTV/Pepsi prijsvraag! Ik wou op dat moment heel erg blij worden maar het lukte gewoon niet omdat ik voor mijn gevoel nog sliep. Ze vertelde me nog een aantal dingen maar het drong allemaal niet echt tot me door. Ik moest in ieder geval op mijn brievenbus letten. We hingen weer op en, hoe stom het nu ook klinkt, ik ging weer slapen. Rond een uur of 1 werd ik weer wakker, ik had het idee dat ik gedroomd had en dat het niet echt waar was. Toch heb ik het aan iedereen verteld maar wou het pas geloven als ik echt vliegtickets ofzo in mijn handen zou hebben.

De volgende dag gebeurde er helemaal niets, ik bedoel eigenlijk: ik kreeg geen post en daardoor begon ik nog meer te denken dat ik het alleen maar gedroomd had Maar, gelukkig de volgende dag (donderdag) kreeg ik een brief in de bus van Kellerman Consultancy waarin alles nog eens bevestigd werd.


Diezelfde middag stopte er ook een auto van FedEx (toen nog Federal Express) voor mijn deur. Dat alleen al vond ik spannend aangezien dat toch al Amerikaans aanvoelde Ik kreeg een pakje uit Los Angeles (dat was dus binnen 2 dagen van de andere kant van de wereld bij mij terecht gekomen, da's snel).

Ik kreeg een grote envelop met daarin een mapje met alle reisbescheiden, MTV buttons en andere goodies.....

wordt vervolgd

Ook voor hem beginnen de jaren te tellen.....

via

Drie miljoen Nederlanders hoeven vanaf dit jaar geen voorlopige teruggaaf bij de Belastingdienst aan te vragen. Ze ontvangen hierover de komende weken een brief van de fiscus. De Belastingdienst bespaart met het geautomatiseerde proces jaarlijks enkele miljoenen euro's aan verzendkosten, enveloppen en diskettes.

Geweldig toch, eindelijk hebben ze het iets leuker gemaakt. Ik zie altijd als een berg op tegen het invullen van die aangifte's. Na het invullen valt het me altijd toch wel weer mee maar helemaal niets meer doen is stukken beter.

Uit de Veronica gids van week 38, 18 t/m 24 september 1993:

Binnenkort meer hierover.

Gistermorgen werden we wakker met een kater Gelukkig werd dat al snel minder, dat was maar goed ook want we wilden nog even naar downtown Almelo. Het was nl de laatste dag van de kermis en we hadden de kids beloofd dat we daar nog naartoe zouden gaan. Naast de kermis werd er ook nog een vrijmarkt georganiseerd.

Ik wilde graag nog een scanner bij de computer hebben omdat ik nog genoeg materiaal heb liggen waar ik over kan loggen. Daar wilde ik dus even naar op zoek op de vrijmarkt. Het hoefde geen nieuwe en ook geen perfect apparaat te zijn. Gelijk bij 1 van de eerste stands stond een HP 3500c scanner, nog helemaal nieuw en ze vroegen er 40? voor. Ik vond dat te duur en dacht eerder aan de helft. Ik heb er niets van gezegd en ben verder gaan lopen, ik wou er later op de dag nog een keer langs om te kijken of ik er dan wat van af kon krijgen.

Verderop kwam ik nog een LG, een Trust en een Microtek tegen. Dat soort merken wilde ik sowieso niet. Ik heb ooit een nieuwe Mikrotek gekocht voor Windows 98, die heb ik een half jaar gebruikt en toen Windows 2000 uitkwam kon ik er niets meer mee. Die staat nu dus werkeloos in de doos op zolder. Dat soort geouwehoer wilde ik bij de volgende niet.

Verder ben ik niets interessants tegen gekomen en nadat we alles gezien hadden gingen we richting Kermis. Ik vond het dit jaar niet zo heel bijzonder kwa attracties. De kinderen zijn in de draaimolen, de samba balloon en de minicars geweest. Niels ging verder nog samen met mij in het spookhuis en de achtbaan. En ik ben tot slot nog alleen in de Superstar geweest, een geweldige attractie. Daarna nog even langs de oliebollen kraam en het touwtjestrekken.


Op de terugweg nog even weer over de vrijmarkt. Bij de stand met de HP scanner zag ik dat de prijs van 40? al tot 2 keer toe verlaagd was en nu stond op 25?! Dat leek me al een stuk aantrekkelijker en nadat ik 20 Euro bood kon ik hem daarvoor meenemen Een nieuwe scanner voor 20? van HP, dat is helemaal niet verkeerd en hij doet het prima. Ik ga nu artikelen inscannen en die kun je binnenkort verwachten op dit weblog.

Ober er zit een vlieg in mijn soep mayonaise!

Waargebeurd tijdens het etentje van gister.

Ik bedenk me eigenlijk net dat het gisteren wel een hele unieke dag op XOOX.NL was; geen enkele posting! Dat was de eerste dag sinds 1 januari 2004, de dag dat we begonnen. Natuurlijk ben ik voor 100% schuldig. Erik is druk met zijn verhuizing, heeft zijn computer ingepakt en wacht op een aansluiting op zijn nieuwe adres. Nou post ik normaal gesporken toch al niet zo heel veel, ik hou me meer bezig met de werking van de site/server, maar had me eigenlijk wel voorgenomen om iedere dag wat te plaatsen tot Erik weer terug zou zijn. Laat ik dat op de eerste dag al niet hebben kunnen waarmaken

Ik had er dan ook mijn redenen voor; Mijn schoonmoeder is gisteren 60 geworden en daarom had ze gistermiddag haar kinderen en kleinkinderen uitgenodigd om wat te gaan drinken en eten bij Snitzelhuis Kakelbont alwaar wij ons prima vermaakt hebben tot een uurtje of 8.

Toen we thuiskwamen konden we gelijk door naar de overbuurtjes, die hun verjaardagen gezamelijk vierden. Erg gezellig feestje dat doorging tot in de late uurtjes. En daarna was het alweer zondag en was ik dus te laat om nog wat te posten, wat me waarschijnlijk ook niet eens meer gelukt was